Terpsihora.org

У чытальнай зале бібліятэкі.

Спачатку чалавеку было дадзена слова. Ён меу стасункі з іншымі, на яго падобнымі, абменьвауся інфармацыяй, вылучау з размовы нешта цікавае і захоувау гэта у сваёй душы. Так будавалася асоба, чалавек разумны. Адкідвалася непатрэбнае, пакідалася неабходнае.

Гэтак і з кнігамі. Аднолькавых людзей няма. Ёсць густ і ёсць выбар. Эпоха скідвае з сябе цяжар старых слоу, прынцыпау, і толькі папера ды асадка дапамагаюць нам зрабіць гісторыю бессмяротнай.

Чаму людзі чытаюць? Ёсць жа тэлевізары, камп’ютары, шмат іншага, а чалавек усё адно бярэ у рукі кнігу. Для мяне кніга – дарога у іншы свет, ужо напісаны, той, які існуе ужо у чыейсці фантазіі. Я імкнуся заглыбіцца у гэтую фантазію. А зрабіць гэта можна, напрыклад, у чытальнай зале бібліятэкі. Адчыняюцца дзверы чытальнай залы, і ты адразу адчуваеш пах кніг. Кожная з іх – асобны свет, які нясе сваю інфармацыю. Здаецца, што усе навукі у цябе на далоні. Кніга – размова праз стагоддзі, праз бездань прасторы і часу, праз усё жыццё. Ты павольна аглядаеш вялізныя драуляныя паліцы, старыя, патрапаныя кнігі, і разумееш, што у іх апісана усё жыццё чалавецтва, занатаваныя думкі слынных філосафау, узвышаная душа паэта, міланхалічныя альбо рэвалюцыйныя разважанні пісьменніка. Колькі думак, меркаванняу і колькі імёнау – знаёмых і не вельмі! Ты разумееш, як шмат яшчэ трэба даведацца, адкрыць для сябе.

У зале цішіня. Кожны паглыбленны у свае думкі. Ёсць і зараз тыя, хто аддае перавагу не камп’ютарнаму клубу ці баевіку па тэлевізары, а насычанай паважным спакоем атмасферы чытальнай залы, дзе кожны становіцца трошкі больш чалавекам, чым быу да таго. Я часта назіраю за людзьмі, якія схіляюцца над кнігай. Якія думкі блукаюць у іх галовах? А раптам, у гэты самы момант, яны ламаюць усе свае старыя прынцыпы? Нехта робіць навуковыя адкрыцці, а нехта проста заглыбляецца у гісторыю Рамэа і Джульеты, але кожны з іх – і я магу быць упэненая у гэтым – Чалавек, і слова тое у дачыненні да іх прамауляць можна з гонарам, не баючыся памыліцца.Ты бярэш адну з кніг, займаеш месца і паглыбляешся у свет, табе самому яшчэ невядомы, і пачынаеш жыць жыццём героя.

Ёсць шмат бібліятэк, дзе ты знойдзеш адказы на свае пытанні, запоуніш прабелы у ведах, альбо проста адпачнеш душой.

Аутар: Вольга Аверкава

P.S. Надо же че писала-то…. :)))

Похожие записи:

Пока не найдено